Hoogsensitiviteit en onverwerkte jeugdtrauma’s

Ik zie zo vaak mensen om mij heen en in mijn praktijk die hoogsensitief zijn en last hebben van een jeugdtrauma. Helaas zie ik dat hoogsensitiviteit nog erg in het schemergebied blijft steken. Dit is voor een groot deel te wijten aan dat hoogsensitiviteit nog niet erkend wordt door de reguliere zorg. Ik hoorde laatst iemand zeggen dat de psycholoog gezegd had dat ze maar maniertjes moest vinden om op de been te blijven. Maniertjes…

Ook hoogsensitieve kinderen worden niet begrepen. Deze kinderen cijferen zichzelf vaak weg als ze merken dat ze te veel zijn, of als er iets aan de hand is in het gezin. Mensen voelen aan, ook al beseffen ze het vaak niet, dat deze kinderen te vertrouwen zijn, meer diepgang hebben en aandacht hebben voor de ander. Zelfs volwassenen die in een noodsituatie verkeren ‘gebruiken’ deze kinderen als steunpilaar en praatpaal. Dit gaat dus vaak niet bewust, maar het hoogsensitieve kind blijft wel met alle verhalen zitten. Dit gebeurt terwijl er vaak geen aandacht is voor het kind zelf. Het kind kruipt verder in zijn schulp of springt uit de band met alle gevolgen van dien.

Is er op zulke momenten geen hulp of aandacht voor deze hoogsensitieve kinderen? Dan nemen ze veel van deze negatieve ervaringen mee in de rest van zijn of haar leven. Met alle gevolgen van dien…

Ik zie deze mensen in de praktijk. De mensen die worstelen met hun zelfbeeld. Ik ben blij dat ik er voor deze mensen kan zijn en met ze mee kan ‘lopen’ op hun zoektocht naar zichzelf.

Kijk goed om je heen. Zie je zo iemand, jong of oud, waarvan je verwacht dat het kind of volwassene best hulp kan gebruiken? Ga in gesprek met die persoon en wijs hem/haar de weg naar hulp en erkenning van hem of haarzelf! Op weg naar een gelukkiger leven! Ben je zelf hoogsensitief en zit je niet lekker in je vel? Durf de stap te nemen om hulp te vragen! Durf te kiezen voor erkenning en voor jezelf!


Meer informatie

Klik hier voor meer informatie over hoogsensitiviteit en/of neem contact op.